رسیدن به اقتدار دنیائی و آخرت عبور از دانشگاه است

این مقاله را بدقت بخوانید

دنیا دانشگاه و مزرعه آخرت است هرچه را بکارید همان را  درو خواهی نمود

یکی از دوستان می گفت:زمانیکه در شکم مادر بودم با تمام وجود احساس راحتی می کردم و آرزو نداشتم که آن همه آرامی را رها نموده و در کشمکشهای موجوده این جهان پا بگذارم , اما ازینکه هیچ چیزی در اختیار من نه بود و نیست و مطابق حکم خدا مجبوراً باید بدنیا  می آمدم که بلآخره آمدم. ولی در حدس و گمان خودم محرومیت از نعمت رحم مادر را , برای خود خیانت تلقی نموده و سخت ناراحت گردیدم و با گریه و فریاد صدا در آوردم که چرا این ظلم را درحق من نمودید و مرا از آنهمه آسایش محروم ساختید.  اما چکنم که در آن لحظه با قدرت لایزالی خدای عظیم رو برو بودم و اختیار استقامت و مقاومت را از من سلب کرده بود و مأمورین مسوؤل مرا به کام دنیا رها ساختند.

 بعد از ورود در دنیا و مدتی گیج و مبهوت,تازه فهمیدم که نه بابا وارد شدن در جهان پهن تر و بزرگتر گردیده ام و دست پا زدن برایم آسانتر و لذّت بخشتر است و از خدای بزرگ تشکر نمودم که مرا از نعمت پهنائی دنیا برخوردار ساخت.

حالا این دنیا و این هم من انسان

من کی هستم؟ و چرا بدنیا آمدم و علت و عوامل از آمدنم برای چیست؟ و بالآخره آخرین مسیری که باید  رفت در کجاست؟ "این جملات " آصل آن از امام بزرگوار علی علیه السلام می باشد که , به عنوان درس آن را برای بشر بیان داشته و گفته است که خوشا به حال آن انسان که این سه موضوع را بداند و درک کند. و یقیناً درک کنندگان و جویندگان , جهان خویش را , مفت از دست نخواهند داد.

 معروف است که در همین اواخر کسی بیمار شد و آثار مرگ و اجل پدیدار گشت. اقارب در تب و تلاش افتاد که وصیت و گپ و سخن برای گفتن:اولین سوال این بود که بابا نماز و روزه و  واجبات انجام نداده در گردن داری؟  گفت چند ساله هستم ؟ گفتند 85 ساله گفت: در چند سالگی نماز و روزه واجب میشود ؟ گفتند که از آغاز جوانی برای مردان از 14 الی 15 به بعد گفت: که 15 سال را از 85 سال عمرم کم کنید و بقیه آن یعنی 70 سال را برایم قضا بگرید و موضوع نماز و سایر واجبات نیز چنین هست. اطرافیان میدانستند ولی مبهوت ازینکه چرا این همه بی خبری از وجود خویش در جهان هستی؟

خدا مارا برای خوردن و خوابیدن خلق نکرده است و اگر ما را آفریده هست قطعاً از ما استواری شناخت و تجسوس در پیرامون زندگی میخواهد؟ و خدا در ارتباط با خلقت ما کلمه ی احسن الخالقین را بکار برده یعنی در ارتباط با خلقت ( برخودش آفرین گفته است ) پس پیداست که بشر بهترین موجود و عالی ترین مخلوق در میان همه ی موجودات و مخلوقات عالم هست. آیا این انسان با این همه عظمت باید این همه بیخبر از دایره حیات و زندگی باشند؟

 انجام رسالت انسانی و رسیدن به مقام عالیه ی بشری بر همه واجب هست و همه مسوؤلند  بدانند , که انجام دادن واجبات دینی کار کردن در زراعت و باغ عمر در جهان موجوده می باشد. هرکه هرچه کاشت همان را برداشت خواهند نمود و بعنوان سفر خرج با خود خواهند بُرد.

حالا این شما و این دنیا که مزرعه آخرت برای شماست. آیا برداشت شما از دنیا چه خواهد بود؟ آیا با تابعیّت از حکم الهی و انتخاب زندگی اصلح برای فردای خویش چیزی را ذخیره خواهید نمود؟ و یا ذخیره کرده اید؟

همانگونه که از شکم مادر اجباراً اخراج شده ایم , یقیناً از دنیایی موجوده نیز اجباراً باید چشم پوشید. اما خدا مارا در شکم مادر فقط از سهم ذیستن برای آمادگی در دنیا بهره مند کرده و با خون آلوده ی رحم مادر قانعمان کرده بود. امّا در دنیا خدای سبحان با درایت عقلی و فکری با تبیعت آشنا نموده و اینک همه ما دارای رشد روحی و عقلی هستیم و به علم کمال مجهز شده ایم و باید بدانیم که مسوؤلیت ما سنگین می باشد و برای دریافت زندگی بر تر و عالی تر، کاملتر و داناتر باید از دانشگاه دنیایی موجوده درسها آموخته و خرمن و خرگاه خویش آباد نموده و عبور کرد. فلذا اگر از دانشگاه حیات و زندگی ظاهری استفاده نکنیم و ازعلم و کمال دنیائی بهره مند نشویم مقصّر شناخته خواهیم شد و بدانید که زیان و ضرر ما قطعی خواهد بود و در گودال غفلتها که خود بانی آن خواهیم بود سقوط خواهیم نمود و گرفتار خواهیم شد.پس دنیا را مفت رها نکنید و تب و تلاش در بدست آوردن نعمات الهی که همان علم و کمال و شناخت از رسالت انسانی باشد را از دست ندهید و ایمان داشته باشید که خدای بزرگ خردمندان و دانشمندان و کسانیکه دنیا وسیله ی برای نجات خویش قرار میدهند و برای آبادی دنیا و آخرت خویش تلاش می کنند دوست دارد. والسلام.VHA