خود باوری و اعتماد به نفس در ملت هزاره باید رشد کند

یکی از زیبایی های قوم زنده ی دنیا اینست که ریشه های توانستن در آنان رشد و نموئی خاص دارد و ملتی که  کلمه ی نمیشه را از زندگی فرعی و اجتماعی خویش بیرون کرده باشند , ملت پیروز , سرفراز و شادابند و امروز به اثبات رسیده است که , هر قوم , و ملت در گروئ اندیشه و افکار خویشند و یقیناً اندیشه های مردمی به ثمر می نیشیند که دایم در فکر پیروزی هستند و در اثر تلقین و تلاشهای روزانه به کامیابی ایمان دارند و با یک دنیا امید و تلاش , مردم خویش را به اوج سعادت و کمال دعوت , هدایت و رهنمایی می کنند.

زندگی روزانه شما با اندیشه ی توانستن اگر از عمق درون شما  آغاز شود , یقیناً برایتان سلامتی و نشاط را به ارمغان خواهند آورد , زیراکه سرآغاز حرکت شما  بر پایه قدرت و نیروی جسمی خدا دادی شما شروع شده است و خدای قادر و توانا زمینه رشد و تعالی را برای زنان و مردانی مساعد می سازد که آنان کار روزانه خویش را با شادابی و نشاط  آغاز می کنند و دایم در فکر پیروزی و کامیابی هستند.

زندگی روزانه افراد اگر باکسالت سستی و نق پیق زدنها آغاز شود و مانند مادریال در در گرد و اطراف گندیده ها بچرخند و کلمه ی نمیشه را ورد زبان قرار دهند , این چنین افراد جامعه ی خویش را بکجا خواهند کشاند؟ آیا نه اینست که اینها دروازه های سقوط در گودال انحطاط و نا امیدی را بروی ملت خویش می کشایند؟

ما در پیامگیر سایت خویش یک چنین مهمانانی را فراوان داریم که دایم از ضعف و ناتوانی سخن می گویند و با قلم و کتابت اندیشه کش خویش زهری را در گلوی بچه های قوم می ریزند و کوشش می کنند که با منفی بافیها جلوی رشد و تکامل مردم و فرزندان قوم خویش را بگیرند و با اندیشه منفی در فکر و ذکر شان اینست که باید در ساز و آواز بیگانه ها رقصید.

در حالیکه آرزوی ما خودباوریهاست و ما ایمان داریم که اهل توانستن هستیم و رشد عقلی و فکری ملت ما صد بار بالاتر از دیگرانند و ایمان داریم که هزاره ها در اداره ی افغانستان به شکل احسن قادر خواهند بود .

چرا هزاره ها خود نکارند و بر سفره ی تولید خویش خود نشینند؟
چرا هزاره ها جامعه ی خویش را خود اداره نه کنند؟
چرا هزاره ها حافظ فرهنگ و ایمان خویش نباشند؟
چرا هزاره ها در تمام شرایط زندگی مردان روزگار خویش نباشند؟
چرا هزاره ها دارای دانشمنمدان , پرفیسورها و متخصصین مقتدیر نباشند؟
چرا هزاره ها مسلط بر محیط و دیار خویش نباشند؟
چرا هزاره ها بر این باور نباشند که قدرت اختراع را دارند و می توانند که بر بام بلند تولیدات در داخل و خارج سلطه پیدا کنند؟

خود باوریها و اعتماد بر بازوان تنومند لازمه ی حیات هر جامعه می باشد و باید ایمان داشت که ملت هزاره  می توانند هر آنچه را که بخواهند و خداوند عظیم  نیروی خاص خودش را در وجود فرد فرد ملت ما نهادینه نموده و کامیابی ما را در سایه تحرک خود ما تضمین کرده است.

 اگر خود نه جنبیم و مردم ما در فکر فردای بهتر نباشند , آیا انتظار نصرت و پیروزی را از خداوند دارید؟ که ممکن نیست. زیراکه خدا به شما نیروی حرکت را داده و یقیناً خدا از انسانهای دل مرده و نا امید متنفر است.

خواهر و برادر: این گز و این میدان , تا حرکت نکنی در فکر کامیابی هم مباش. یا الله:  پس چرا اندیشه و افکار خویش را از کدورت و ناپاکیها و از منفی فکر کردنها پاک نمی کنید؟

هزاره های عزیز: در انتظار دیگران نشستن ذلت است , اگر خود برای خویش اقدام نکنید ایمان داشته باشید که در لابلای هوتل و رستوران از آنجا که چشم شما در جیب این و آن و گوش شما مطیع فرمان دیگران باشد ذلیلانه خواهید گندید.

خدای جلیل از ما خواسته است که با داشتن تقوا و پرهیزگاری در فکر خرما و ارتزاق در سایه داشتن کمال نیز باید بود و براستی که خدای مهربان صادقان دلسوز آنانیکه که برای پیشرفت علم و کمال جامعه فعّالند را دوست دارند.  وسلام VHA